Sugar CUBES

Sana Ghobbeh

Omschrijving

In 2024 kreeg Sana Ghobbeh steun van de Vlaamse over­heid voor het onder­zoek en de cre­a­tie van een nieu­we per­for­man­ce. Voor het eerst zou ze wer­ken met een loca­tie van open­ba­re infra­struc­tuur waar ze zelf fysiek nooit aan­we­zig was geweest: de ruï­nes van de Kahrizak-suikerfabriek.

Om dit gebrek aan beli­chaam­de ken­nis te com­pen­se­ren, zet­te Sana een uit­ge­breid onder­zoeks­pro­ject op, Sugar CUBES, waar­in ze de his­to­ri­sche ban­den tus­sen de Belgische sui­ker­in­du­strie en de oprich­ting van de Kahrizak-sui­ker­raf­fi­na­de­rij onder­zocht. Ze ver­diep­te zich in het biet­ge­ba­seer­de sui­ker­pro­duc­tie­pro­ces dat in bei­de geval­len werd toe­ge­past, dook in archie­ven op zoek naar spo­ren van Belgische fami­lies die naar Iran trok­ken om de fabriek op te zet­ten, en zocht naar paral­lel­len en ver­schil­len in de ver­ha­len van Kahrizak en Tienen.

De sui­ker­fa­briek in Tienen, België — waar de beken­de sui­ker­klont werd uit­ge­von­den — is een suc­ces­ver­haal. Ze is nog steeds een eco­no­mi­sche motor voor de stad en het land, en de fami­lie die de fabriek opricht­te behoort tot de rijk­ste Belgen. In scherp con­trast daar­mee ligt de fabriek in Kahrizak, die met de hulp van Belgische indu­stri­ë­len werd gebouwd, nu in puin. Een plek die moei­lijk te vin­den is, ver­bor­gen ach­ter oude muren en nieu­we­re woon­wij­ken die haar aan het zicht ont­trek­ken. Officieel staat de site op de lijst als een van de vroeg­ste voor­beel­den van indu­stri­ë­le archi­tec­tuur in Iran, maar in wer­ke­lijk­heid is ze onver­zorgd en onbe­schermd — een ver­ge­ten stuk­je geschie­de­nis, een ver­lo­ren con­nec­tie waar nie­mand meer naar omkijkt.

Tijdens dit onder­zoek werd een bezoek gebracht aan de sui­ker­raf­fi­na­de­rij in Tienen om zowel de geschie­de­nis van de fabriek als de tech­ni­sche details van het raf­fi­na­ge­pro­ces te leren ken­nen. Daarbij werd ook een beli­chaam­de erva­ring opge­daan: hoe de geur van ton­nen gekook­te bie­ten een stad kan omarmen.

We spra­ken met de cura­tor van het loka­le his­to­ri­sche muse­um om te begrij­pen hoe de rela­tie tus­sen de fabriek en de stad zich door de tijd had ont­wik­keld. Ook raad­pleeg­den we het stads­ar­chief om spo­ren te vin­den van his­to­ri­sche sui­ker­pro­duc­ten voor export naar Iran, de bouw van de Kahrizak-sui­ker­raf­fi­na­de­rij, en het bezoek dat de sjah van Iran in de jaren ​’60 aan Tienen bracht.

De vele inzich­ten die dit onder­zoek ople­ver­de, stel­den Sana in staat om haar eigen begrip van de Kahrizak-site opnieuw te vor­men en te ver­beel­den. Dit leid­de tot de cre­a­tie van de per­for­man­ce These roots never blos­so­med.